|
|
Je hebt een aantal jaar geleden het zij-instroomtraject afgerond. Wat is je achtergrond en waarom heb je ervoor gekozen om de stap naar leerkracht te maken?
“Ik ben in 1998 als logopediste afgestudeerd. Daarna heb ik gewerkt voor de GGD. In die tijd bezocht ik veel basisscholen om alle vijfjarige leerlingen te screenen, vragen van leerkrachten te beantwoorden en gerichte onderzoeken bij kinderen te doen. Dat was dus mijn eerste kennismaking met de onderwijswereld. Na drie jaar maakte ik de overstap naar een praktijk. Dit was helaas geen goede stap voor mij. Ik werd er niet gelukkig van en ik besloot een half te gaan reizen. Het werd me duidelijk dat ik terug wilde naar de scholen en ben toen aan de slag gegaan op een cluster 2 school, voor dove en slechthorende leerlingen. Vijf jaar lang reed ik met plezier op en neer naar Amsterdam, maar toen ik zwanger werd ging het me tegenstaan. Met een kindje op komst zocht ik liever iets dichter bij huis en wat is er dan leuker dan je eigen praktijk te starten in het dorp waar je woont!”
|
Dus toch het onderwijs weer losgelaten?
“Klopt! Maar het bleef kriebelen, dus daar wilde ik iets mee. Ik besloot via de LOI de PABO te gaan doen, maar naast het voeren van mijn eigen praktijk én mijn gezin, bleek dat helaas toch iets te ambitieus. Dubbelblij dus, dat ik uiteindelijk als zij-instromer aan de slag kon op een Sophiaschool.”
Je hoort geregeld mensen die aangeven dat werken in het onderwijs pittig is. Dat heeft je er duidelijk niet van weerhouden deze stap te zetten. Hoe ervaar jij de werkdruk waar je veel over hoort?
“Het is absoluut druk, zeker toen ik nog bezig was met mijn opleiding en er sprake was van een fusie tussen de school waar ik werkte en een andere Sophiaschool in Noordwijk (Zeehonk en Wakersduin). Maar tijdens mijn werk als logopediste lag er ook altijd al heel veel op mijn bordje en kreeg ik te maken met mondige ouders. Daarnaast had ik tijdens het voeren van mijn eigen praktijk eigenlijk nooit vrij. Zelfs tijdens vakanties bleef ik gewoon bezig. En het is soms best eenzaam als ondernemer. Natuurlijk heb je intercollegiaal overleg, maar het is nu zo anders. Ik vind het super fijn dat ik nu werk binnen een goed en betrokken team, nauw samenwerk met mijn duopartners en veel meer en makkelijker kan sparren. Daardoor ervaar ik het niet als heel zwaar. Je doet het echt met elkaar. En het werken met kinderen is gewoon geweldig.”
Noem eens een moment waardoor jij de bevestiging kreeg dat dit de juiste keuze was.
“Oh, direct toen ik startte! Binnen een zij-instroomtraject kijk je eerst mee met je duopartner. Je bent met name aan het observeren. Die reacties van de kinderen vond ik direct super leuk om te zien. Ik weet nog goed dat mijn collega tijdens een les het animistisch denken van de kinderen stimuleerde. Ken je dat? Dan geef je een ziel aan levenloze dingen. Je praat bijvoorbeeld via een knuffel. Ik vond het zo mooi om te zien hoe de kinderen daarop reageerden. Ik ben ook fan van verhalend ontwerpen. Samenhang te brengen in lesstof. Dan hang je de inhoud echt ergens aan op. Ik merk dat de kinderen dat ook prettig vinden. Met name de afwisseling die hierdoor ontstaat.”
'Verdiep je eerst in het onderwijs. Bezoek scholen en neem een kijkje in de klas.'
Waarmee zou jij twijfelaars over de streep trekken om ook het zij-instroomtraject te doorlopen?
“Verdiep je erin! Bezoek scholen, neem een kijkje in de klas. Belangrijk is om goed te beseffen dat niet alle kinderen alle vakken leuk vinden. Mensen die hiervoor kiezen, doen dit wellicht omdat een hobby hen veel energie geeft, bijvoorbeeld als begeleider bij de scouting of vrijwilliger bij een sportvereniging. Maar daar komen kinderen vrijwillig en voor hun plezier. Dat is op school voor sommige kinderen toch net iets anders.”
Mis je het werken in je eigen praktijk nog wel eens?
“Het enige waar ik aan moest wennen was dat je in de klas minder 1 op 1 contact met de kinderen hebt. Soms kun je niet direct geven wat een kind nodig heeft. Natuurlijk ga je daarmee wel aan de slag, maar het contact is minder intens en er gaat iets meer tijd overheen om dingen te regelen.”
Wanneer trek jij tevreden de deur achter je dicht?
“Als de kinderen met plezier hebben gewerkt en mijn les precies is verlopen zoals ik in gedachten had. Als kinderen echt betrokken zijn, dan gaat het eigenlijk altijd goed. Nu ik de lesstof goed onder de knie heb, kan ik makkelijker uitstapjes maken naar andere werkvormen. Die afwisseling vinden kinderen fijn. Dit kan bijvoorbeeld prima tijdens de zaakvakken, zoals natuur en aardrijkskunde.”
En hoe vind je het om binnen Sophia Scholen te werken?“Het is me zeker tijdens mijn studie wel duidelijk geworden dat het binnen Sophia Scholen allemaal heel goed geregeld is. Mijn medestudenten waren soms echt minder tevreden, maar ik kan niet anders zeggen dat alles prima verlopen is en goed begeleid. Ik heb ook veel van mijn duopartners en stagebegeleiders geleerd. Het is natuurlijk wel een groot bestuur, dus soms levert dat wat vertraging op. Toen ik mijn eigen praktijk had, was het ‘bedenken, regelen en doen’. Nu werkt dat natuurlijk anders, dat is logisch.”
Tot slot, heb je nog ambities qua ontwikkeling?
“Jaaa, ik wil heel graag ukelele leren spelen, haha. Het lijkt me zo leuk om die in de les te gebruiken. Zeker bij kleuters bijvoorbeeld. En bewegend leren is ook iets waar ik me graag meer in wil verdiepen. Net zoals onderzoekend en verhalend ontwerpen.”
Wellicht kan onze vernieuwde Sophia Academie nog iets voor je betekenen…
“Dat ga ik zeker eens bekijken.
|
